ΓΚΛΟΡΙΑ
-Τζο; -Ναι;
Είμαι η Γκλόρια.
-Γκλόρια... -Γκλόρια Μπελ.
Γεια, τι κάνεις;
-Καλά, εσύ πώς είσαι; -Καλά.
-Πόσος καιρός πέρασε; -Δέκα ή δώδεκα χρόνια τουλάχιστον.
-Απ' το διαζύγιό μου, μάλλον. -Σωστά. Σωστά.
-Μια χαρά φαίνεσαι. -Ευχαριστώ. Το ίδιο κι εσύ.
Στην υγειά μας.
Πώς μπήκες πάλι εδώ μέσα;
Λοιπόν. Πήγαινε σπίτι σου!
Πήγαινε σπίτι σου!
Σου έδωσα τα πάντα!
Τα πάντα!
Για ποιον λόγο, ε;
Για ποιον λόγο; Για ποιον λόγο;
Τι κοιτάς, ε;
Θα μου πεις τι θα κάνω;
Τίποτα δεν ξέρεις, μπαμπά!
Τίποτα δεν ξέρεις!
Κανένας δεν ξέρει τίποτα!
Στον ιστό που έφτιαξες με ψέμα
Αλλά δεν με βγάζει πουθενά
Αν σου πω "όχι"
Δεν με βγάζει πουθενά
Να σου πω να φύγεις
Λίγη περισσότερη αγάπη Θα σε κάνει να κοιτάς τ' αστέρια
Λίγη περισσότερη αγάπη Θα φέρει το χάπι εντ
Λίγη περισσότερη αγάπη Θα τα διορθώσει όλα
Είπε ότι το φως ήταν κίτρινο.
Αμφιβάλλω αν πάσχει από αχρωματοψία.
Υπήρξε τραυματισμός;
Και ο άλλος οδηγός;
Είναι ο Ρόμπερτ Κοξ;
Α, όχι. Αυτό είναι καταπληκτικό!
Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι πως όλοι είναι καλά.
Ένα αυτοκίνητο είναι και γι' αυτό είμαστε εμείς εδώ.
Είμαι βέβαιη ότι πληρώσατε το ασφάλιστρο εγκαίρως.
Όμως θα το ελέγξω και θα σας πάρω πάλι σε λίγο.
Γεια σου, Ανν, γλυκιά μου.
Καιρό έχω ν' ακούσω νέα σου...
και είπα να σου τηλεφωνήσω, να δω τι κάνεις.
Έχω πολλή δουλειά στο γραφείο...
όμως ξέρεις ότι μπορείς να με πάρεις όποτε θέλεις. Εντάξει;
Σ' αγαπώ.
Η μητέρα σου είμαι.
Γεια σου, Πίτερ. Η μαμά είμαι.
Σε παίρνω για να μάθω πώς νιώθει ο Χιούγκο κι αν χρειάζεστε...
κάποια βοήθεια.
Αυτά.
Σ' αγαπώ.
Η μητέρα σου είμαι.
Θες να το ξανακάνουμε;
-Φόρα τα πάλι. -Πρέπει να τον βάλω για ύπνο.
Θα τον βάλω εγώ για ύπνο.
Όχι, εγώ θα το κάνω.
Για πιο γρήγορα.
-Πήγαινε στον μπαμπά. -Έλα, φιλαράκο.
-Τα λέμε, γιαγιά. -Τα λέμε.
-Εντάξει.
Εντάξει.
Μιλήσατε με τη Ρέιτσελ;
Είναι...
στην έρημο, αυτό ξέρω μόνο.
Βρίσκει τον εαυτό της στην έρημο.
-Κατάλαβα. -Ναι.
-Γκρινιάζει, έτσι; -Ναι.
Λες να έχει ακόμα ωτίτιδα;
Δεν ξέρω. Δεν νομίζω.
-Του έδωσες αντιβιοτικό; -Ναι, του έδωσα αντιβιοτικά.
Μπορεί να έχει κάποια αντίδραση στα αντιβιοτικά.
Καμιά φορά του προκαλεί στομαχόπονο ή...
πολλά εξανθήματα από την πάνα ή...
ακόμα και μύκητες, αυτό το άσπρο, το λένε...
το λένε "άφθα", στο στόμα τους.
Μήπως... Κοίταξες μέσα στο στόμα του;
-Κοίταξες; -Όχι.
-Άνοιξε το... -Εγώ δεν... Περίμενε.
Γεια, Ρέιτσελ.
Πόσο χαίρομαι που τηλεφώνησες.
Είναι υπέροχο, σ' ευχαριστώ.
Καλοσύνη σου που πήρες να δεις τι κάνουμε.
Ναι, ο μικρός τρώει και... Ναι.
Τα κακάκια του είναι πολύ σκουρόχρωμα και σφιχτά.
Πού είσαι;
Όχι, δεν ζητάει τη μητέρα του, δεν μιλάει ακόμα.
Ουτανάσανα, κοιτάμε μπροστά.
Κοιλώνουμε πίσω.
Εκτείνουμε στα πόδια, τα χέρια ευθυγραμμισμένα με τα πέλματα.
Πιέστε τις παλάμες μαζί...
και κοιτάξτε πάνω.
Τους αγκώνες σας κοντά στο σώμα σας.
Σηκώστε τα γόνατα, σηκώστε τους γοφούς.
Μπράβο.
Καλά τα πήγες, Γκλόρια.
Σας ευχαριστώ όλους.
Γεια.
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη.
Τα πήγες πολύ καλά.
-Αλήθεια; -Να έρχεσαι πιο συχνά.
-Θα το 'θελα πολύ. -Ευχαριστώ.
-Με συγχωρείτε. -Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Σε όλους άρεσε το μάθημα.
-Α ναι; -Το βλέπω, ναι.
Εντάξει.
Πάμε;
Ναι.
Θίο! Έλα δω.
Θίο, να σου γνωρίσω τη μαμά μου.
-Μαμά, ο Θίο. -Γεια!
Χαίρω πολύ.
Η Ανν μου είπε πολλά για σας. Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω.
Κι εγώ χαίρομαι.
-Από πού είσαι; -Από τη Σουηδία.
-Ναι. -Είναι σέρφερ μεγάλων κυμάτων.
Ναι. Γυρίζω τον κόσμο και αναζητώ γιγάντια κύματα.
Πηγαίνω στο Ουάχου.
Σταμάτησα εδώ για να σερφάρω στο Γουέτζ
του Νιούπορτ και να δω την Ανν, φυσικά.
-Φυσικά.
Είναι εκθαμβωτική γυναίκα και πολύ καλή.
-Ναι. -Πρέπει να φύγουμε.
-Κάνεις γιόγκα; -Όχι. Είναι η πρώτη μου φορά.
Κι εσύ; Κάνεις συχνά γιόγκα;
Προσπαθώ, από 15 χρόνων.
Θεούλη μου... Νωρίς άρχισες, έτσι;
-Μαμά, φεύγουμε. -Εντάξει. Καλή διασκέδαση.
-Να προσέχεις. -Ναι.
-Χάρηκα για τη γνωριμία. -Κι εγώ χάρηκα.
-Όλα καλά; -Γεια.
Γεια. Πάρε με, εντάξει;
Έρχεται κανείς;
-Είπα ότι το 'κοψα. -Ναι, κι εγώ.
Όμως...
είδα μεγάλη πτώση στον συνταξιοδοτικό λογαριασμό μου.
Ρώτησα τον τύπο στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού και είπε...
"Οφείλεται στο χρηματιστήριο. Είναι φυσιολογικό."
Δεν καταλαβαίνω καθόλου το χρηματιστήριο.
Τα χρήματα που θα πάρω είναι τίποτα.
Πίστεψέ με, καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω.
Και θα πάρω αυτό το γελοίο ποσό μόνο εάν...
καταφέρω και πάρω πλήρη σύνταξη σε πέντε χρόνια.
-Θα δουλεύω ως τα 80 μου. -Ξέρω.
Αν όλα πάνε κατά διαόλου, μπορούμε να συγκατοικήσουμε.
-Γκλόρια, την πάτησα. -Ξέρεις κάτι;
Αν τα βάζουν μαζί σου, τα βάζουν μαζί μου.
Είμαστε μαζί σ' αυτό. Έτσι;
Ε! Ε, καθίκια!
Αυτή η γυναίκα είναι καταπληκτική!
-Να της φέρεστε καλά! -Ναι!
Ναι! Είναι καλή γυναίκα, είναι καλή φίλη. Να τη σέβεστε.
-Ξεσκίζεται στη δουλειά, καθάρματα! -Ναι, καθάρματα!
Θα έχω φύγει
Δεν έχω αγάπη πια
Είμαι χαμένη χωρίς εσένα
Ξέρω πως είχες δίκιο Που πίστευες τόσο καιρό
Δεν έχω αγάπη πια
Τι είμαι γω χωρίς εσένα
Δεν πρέπει ν' αργήσω
Για να πω ότι έκανα λάθος
-Συγγνώμη. Είναι πιασμένη αυτή η θέση; -Όχι, όχι. Κάθισε.
-Γκλόρια. -Στάνλι.
-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.
-Γεια. -Γεια, Μισέλ.
Χαίρω πολύ για τη γνωριμία.
Πατ. Πατ Μπανόφσκι.
Πατ Μπανόφσκι.
-Τα καταφέρνεις καλά. -Ευχαριστώ.
Να σου κάνω μια ερώτηση; Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Όχι, δεν με πειράζει.
-Έχεις τραβηχτεί; -Όχι.
-Αλήθεια; Αλήθεια. -Ευχαριστώ, πάντως.
-Συγγνώμη. Πάμε; -Τα λέμε.
Είσαι πάντα τόσο χαρούμενη;
Όχι...
Με ρώτησες και γέλασα, αυτό είναι όλο.
Όχι.
Κάποιες μέρες είμαι χαρούμενη.
Άλλες μέρες δεν είμαι.
Όπως όλοι.
Έρχεσαι συχνά εδώ;
Ναι.
Ναι, εγώ...
Όχι, όχι συχνά. Δηλαδή... καμιά φορά.
Όταν έχω διάθεση.
Όταν μπορώ.
Μ' αρέσει να έρχομαι εδώ. Μ' αρέσει να χορεύω.
-Μόνη σου. -Μόνη μου.
-Είμαι χωρισμένη. -Κι εγώ.
Αλήθεια;
Πόσο καιρό;
Έναν χρόνο.
Πρόσφατα.
-Επιτέλους. -Ναι, κάποιες φορές επιτέλους, έτσι;
Προσπαθώ να...
αλλάξω τα πράγματα.
Τη ζωή.
Πώς σε λένε;
Γκλόρια.
Τι είναι αυτό;
Βγάλ' το.
Ναι... είναι...
Είναι πεντακόσια.
Όχι, ξέρω... Ξέρω, είναι πολλά.
Καλύπτει το ενοικιαζόμενο όσο το αυτοκίνητό σας είναι στο συνεργείο.
Μπορώ να σας κανονίσω να σας διαθέσουν ενοικιαζόμενο...
μόνο δώστε τους τα στοιχεία σας και θα σας πω από πού...
μπορείτε να το παραλάβετε.
Ή ακόμα καλύτερα, θα φροντίσω...
να σας το παραδώσουν στο σπίτι, εντάξει;
Όχι, είναι... Όχι.
Δεν είναι πρόβλημα. Θα τα καταφέρω.
Για οτιδήποτε χρειαστείτε, εγώ είμαι εδώ. Εντάξει;
Αγαπώ τις γάτες.
-Πώς μπαίνει στο σπίτι; -Δεν έχω ιδέα.
Κλείνω τα πάντα και το κωλόγατο καταφέρνει και μπαίνει.
Ίσως προσπαθεί να σου πει κάτι.
Είναι σαν πεθαμένη. Σαν αιγυπτιακή γάτα μούμια.
-Σαν σφίγγα; -Δεν έχει τρίχες, Βερόνικα.
Στη Βίβλο υπάρχει μια όμορφη ιστορία για τις γάτες...
Ωχ, όχι. Σε παρακαλώ...
-Θέλεις περισσότερο; -Ορίστε;
-Περισσότερο στα πλάγια; -Όχι, νομίζω ότι...
-Το θέλω κανονικό. -Ορίστε.
Λίγο πιο πολύ από αυτό, ευχαριστώ.
Όταν ήρθε ο κατακλυσμός, ο Θεός είπε στον Νώε...
να φτιάξει μια τεράστια κιβωτό.
Και έφερε την οικογένειά του.
Και ένα ζευγάρι από κάθε είδος ζώων που υπήρχαν τότε στον κόσμο.
Σύντομα η κιβωτός γέμισε ποντίκια...
κι έτρωγαν όλο το φαγητό.
Ο Νώε δεν ήξερε τι να κάνει.
Ρώτησε τον Θεό και ο Θεός είπε...
"Πήγαινε να βρεις το λιοντάρι και χτύπα το ελαφρά στο κούτελο.
Τρεις φορές." Και το λιοντάρι έκανε...
Απλά ξεφύσησε.
Και δυο γάτες βγήκαν απ' τη μύτη του.
Αυτές οι γάτες έφαγαν τα ποντίκια.
Έτσι επανήλθε η τάξη και η ισορροπία στον κόσμο.
Συγγνώμη, γλυκιά μου.
Θα χτυπήσουμε ελαφρά τα πλευρά μας έτσι.
Και θα μετρήσουμε, ένα, δύο, τρία!
Ξανά!
Ο πατέρας σου... Θεός σ'χωρέσ' τον...
μου άφησε... μόνο τ' απαραίτητα.
Και... όχι...
Δεν ξοδεύω πολλά, παρά μόνο...
Εντάξει, μ' αρέσει να έρχομαι εδώ με τις φίλες μου και να τρώμε σαλάτα...
-όμως πέρα από αυτό... -Ξέρω, ναι.
Μόνο που... Μπορεί να ζήσω πολύ.
Δεν νομίζω να έχουν μείνει πολλά, όταν θα έχω πεθάνει.
Δεν χρειάζομαι τίποτα.
Πληρώνω τους λογαριασμούς μου εδώ και καιρό.
Δεν θα το καταλάβεις.
Θα ξυπνήσεις ένα πρωί...
και δεις πως έχεις γίνει μια ρυτιδωμένη γριά σαν εμένα.
Δεν είσαι γριά. Είσαι πολύ όμορφη.
Είσαι. Ειλικρινά είσαι.
Η ζωή περνά σαν αστραπή.
Έτσι.
Το ξέρω. Αυτό μου λες κάθε δέκα χρόνια.
-Καταλαβαίνεις τι εννοώ; -Ξέρω, μαμά.
-Θα τα καταφέρεις. -Φυσικά.
-Τουλάχιστον έκοψες το κάπνισμα. -Κυρίες μου.
Εγώ θα το πάρω αυτό, ευχαριστώ.
Γκλόρια Μπελ, η ένοικός σας στο διαμέρισμα 2.
Μένω κάτω από τον γιο σας, κα Ντάφι.
Ναι. Γι' αυτό ακριβώς σας παίρνω.
Συγγνώμη που σας ενοχλώ τόσο αργά τη νύχτα.
-Ξέρετε εγώ... -Έλα δω!
Εργάζομαι και πρέπει να ξυπνάω νωρίς το πρωί, γι' αυτό...
Γιατί να γεννιέσαι;
Ναι, ναι ακριβώς κι εγώ... Λυπάμαι που σας το λέω εγώ...
-όμως ξέρετε... -Ο κόσμος...
-Ξέρετε τι συμβαίνει; -...τελειώνει σύντομα!
Ξέρετε... Ο γιος σας είναι...
Νομίζω ότι ο γιος σας έχει πάθει...
-Όλα έχουν γίνει σκατά! -...νευρικό κλονισμό.
-Όχι. Εγώ... -Έχουν γίνει σκατά! Μην πάτε έξω!
Όχι, σταθείτε... Ειλικρινά μου ραγίζει την καρδιά.
Είμαι κι εγώ μητέρα, γι' αυτό...
Θέλω να πεθάνω! Θέλω να πεθάνω!
Χρειάζεται βοήθεια.
Συγγνώμη. Συγγνώμη...
που το κάνω αυτό, όμως ακούστε.
Μη γεννιέσαι, ρε φίλε! Μη γεννιέσαι!
Μη γεννιέσαι!
Εμπρός;
Εγώ είμαι.
Όχι, δεν είμαι θυμωμένη Γιατί να 'μαι θυμωμένη;
Μου ζητάς να βγούμε;
Ευχαριστώ.
Τι κύριος.
Δεν μπορώ να σε βγάλω απ' το μυαλό μου.
Σε σκέφτομαι συνεχώς. Είσαι τόσο...
...διαφορετική.
Αυτό που έπαθα μαζί σου, δεν...
Νόμιζα ότι δεν θα το ξαναπάθαινα ποτέ.
Το κεφάλι μου γυρίζει ακόμα.
Δεν τολμούσα...
Κόντευα να τρελαθώ. Θέλω να πω, ήθελα...
Όμως δεν... τολμούσα να σου τηλεφωνήσω.
Όμως το έκανα, δόξα τω Θεώ. Σ' ευχαριστώ, λοιπόν.
Σ' ευχαριστώ που ήρθες.
Παρακαλώ.
Δεν πειράζει. Απάντησε.
-Με συγχωρείς. -Παρακαλώ, δεν πειράζει.
Εμπρός; Γεια σου, Σούζαν.
Εντάξει. Ωραία, αλλά...
δεν υπάρχει λόγος να κλαις γι' αυτό.
Θα το κάνω πριν τις 2. Εντάξει;
Τι;
Ναι, θα κάνω την κατάθεση πριν τις 2.
Είμαι απασχολημένος τώρα.
Απλά... ηρέμησε, εντάξει;
Γεια.
-Πες μου, είσαι χωρισμένος ή όχι; -Είμαι. Είμαι.
-Μα... -Χωρίζεις τη σύζυγο, όχι τα παιδιά.
Ναι, ζω μόνος εδώ και έναν χρόνο.
Παρ' όλα αυτά πρέπει να βοηθάω. Βοηθάω τα κορίτσια πολύ.
Ξέρεις... εξαρτώνται πολύ από μένα.
Έτσι έχουν τα πράγματα, σ' το λέω να το ξέρεις.
Δεν είναι όλη μου η ζωή, όμως είναι κομμάτι της ζωής μου.
Η ζωή μου υπήρξε πολύ διαφορετική.
Πνιγόμουν, ετοιμαζόμουν να εκραγώ και τότε...
πριν έναν χρόνο και έναν μήνα, έκανα μια επέμβαση.
Τι είδους επέμβαση;
Γαστρική παράκαμψη.
-Ζύγιζα 130 κιλά. -Δεν σε πιστεύω.
-Τ' ορκίζομαι. -Όχι.
-Είναι αλήθεια. -Όχι.
Ήμουν τεράστιος, ειλικρινά.
Αν δεν με πιστεύεις, ορίστε.
Εντάξει. Εντάξει.
Βλέπεις; Κοίτα εδώ, βλέπεις;
Φορούσα 61 νούμερο παντελόνι.
-Είχα ελάχιστο λαιμό. -Συγγνώμη.
Σε κρατάω. Σε κρατάω.
Εντάξει. Εντάξει.
Σ' αυτό το χωνί μπαίνουν τα μπαλάκια του πέιντμπολ.
Αυτός είναι ο γεμιστήρας με 140 μπαλάκια.
Πάρε το όπλο...
-Θέλεις να το κρατήσω; -Ναι, βάλε το χέρι εδώ.
-Εντάξει. -Αυτό το χέρι εδώ.
-Εντάξει. Το 'χεις; -Εντάξει. Το 'χω.
Αυτή είναι η σκανδάλη. Εντάξει;
Αυτή είναι η ασφάλεια. Βγάλε την ασφάλεια.
Το όπλο είναι αυτόματο. Να προσέχεις.
-Θέλεις να ρίξω; -Όχι ακόμα. Κοίτα απ' το στόχαστρο.
-Λίγο ακόμα... στον στόχο. -Εντάξει.
-Στον τύπο. -Ναι. Εντάξει.
Τον βλέπεις, έτσι;
Εντάξει. Και...
-Τον πέτυχες στον σταυρό. -Πέθανε.
Αγαπώ το πάρκο σου.
Στους άνδρες αρέσει να παίζουν πόλεμο.
Το ξέρω αυτό.
Να παίρνουν τη σημαία.
Να προστατεύουν τον πρόεδρο.
Επίθεση ζόμπι.
Άλλη μια νύχτα μοναξιάς
Θ' αργήσει να ξημερώσει
Άλλος δεν φταίει παρά μόνο εμείς
Για μένα δεν αλλάζει τίποτα
Επειδή ξέρω
Τι αισθάνομαι
Να είναι σωστό
Όχι άλλες νύχτες μοναξιάς
Είσαι το φως που με οδηγεί
Μέρα ή νύχτα είμαι στο πλευρό σου
-Αυτός είναι; -Ναι.
Αυτό είναι ένα περίεργο μείγμα...
ευτυχίας και άγχους. Ποτέ...
Πρώτη φορά αισθάνομαι έτσι.
Αυτό λέγεται έρωτας, γλυκιά μου.
-Θεέ μου! -Μη φοβάσαι, μαμά.
-Πληρώνεται γι' αυτό; -Ναι, είναι η δουλειά του.
Είναι σέρφερ μεγάλων κυμάτων, εξτρίμ σέρφερ.
Αυτό του αρέσει να κάνει.
Μπορεί να πεθάνει αύριο.
Μαμά, όλοι μπορεί να πεθάνουμε αύριο.
Είδα στις ειδήσεις ότι απέβαλαν ένα αγόρι...
επειδή έκανε ότι πυροβολούσε με το χέρι του.
Δεν μπορείς να σταματήσεις τ' αγόρια να παίζουν με όπλα.
Αν δεν έχουν όπλο, θα φτιάξουν όπλο με οτιδήποτε.
Όταν ο Πίτερ ήταν μικρός, πήρε από την
τσάντα μου ένα ταμπόν και το 'κανε όπλο.
Τι είχε για σκανδάλη;
Ούτε στις οικογένειές μας δεν μπορούμε ν' απαγορεύσουμε τα όπλα.
Είναι αλήθεια.
Όμως το γεγονός ότι ένας πολίτης...
μπορεί να αγοράσει ελεύθερα στρατιωτικό όπλο, με προσπερνάει.
Αν και η πλειοψηφία των ιδιοκτητών όπλων είναι υπεύθυνα άτομα.
Δεν μιλάμε για την πλειοψηφία.
Η ευθύνη στην οποία αναφέρεσαι...
θα ανατινάξει ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο πλανήτης είναι σαν να έχει ήδη ανατιναχθεί.
Απλά διαλέγουμε σε ποια καρέκλα θα κάτσουμε στο κατάστρωμα του Τιτανικού.
Δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε.
Όλα κάνουν κύκλους. Είναι φυσικό.
Άλλωστε, κάθε γενιά πιστεύει ότι έρχεται το τέλος.
Η χειρότερη εποχή που έχει υπάρξει.
Και μια γενιά θα έχει δίκιο.
Όταν ο κόσμος ανατιναχθεί, εγώ θέλω να φύγω χορεύοντας.
-Έτσι; -Ναι!
Επειδή όλα...
αλλάζουν, μεταμορφώνονται... συνεχώς.
Ακόμα και τα σώματά μας.
Διάβασα ένα επιστημονικό άρθρο για την ανανέωση των κυττάρων.
Έχεις ακούσει γι' αυτό;
Ναι. Ναι, κάτι έχω ακούσει.
Βασικά, έλεγε ότι...
τα σώματά μας... ακόμα και στη μέση ηλικία...
είναι λιγότερο από δέκα χρόνων.
Το δέρμα μας, η επιδερμίδα, ανακυκλώνεται κάθε δύο βδομάδες.
Τα οστά μας, ο ανθρώπινος σκελετός, αντικαθίσταται κάθε δέκα χρόνια...
και κάθε όργανο ανανεώνεται με διαφορετικούς ρυθμούς...
και έτσι, όλα είναι...
Δεν ξέρω αν απλά ονειρεύομαι
Δεν ξέρω αν νιώθω σιγουριά
Όμως είναι κάτι που πρέπει να πιστέψω
Και είναι εκεί όταν φωνάζεις τ' όνομά μου
Η αγάπη είναι στον αέρα
"Θα ήθελα να ήμουν φωλιά
Αν ήσουν μικρό πουλί
Θα ήθελα να ήμουν μαντίλι
Αν ήσουν λαιμός και κρύωνες
Αν ήσουν μουσική, θα ήμουν αφτί
Αν ήσουν νερό, θα ήμουν ποτήρι
Αν ήσουν φως, θα ήμουν μάτι
Αν ήσουν πέλμα, θα ήμουν κάλτσα
Αν ήσουν η θάλασσα, θα ήμουν παραλία
Αν ήσουν πάλι θάλασσα, θα ήμουν ψάρι
Και θα κολυμπούσα μέσα σου
Κι αν ήσουν θάλασσα, θα ήμουν αλάτι
Κι αν ήμουν αλάτι, θα ήσουν μαρούλι
Αβοκάντο ή τουλάχιστον τηγανητό αβγό
Κι αν ήσουν τηγανητό αβγό
Θα ήμουν μια φέτα ψωμί
Κι αν ήμουν μια φέτα ψωμί Θα ήσουν βούτυρο ή μαρμελάδα
Κι αν ήσουν μαρμελάδα Θα ήμουν βερίκοκο στη μαρμελάδα
Αν ήμουν βερίκοκο, θα ήσουν δέντρο
Κι αν ήσουν δέντρο, θα ήμουν ο χυμός σου
Θα έτρεχα μέσα στα χέρια σου σαν αίμα
Κι αν ήμουν αίμα
Θα ζούσα μέσα στην καρδιά σου"
Εμπρός;
Έλεν.
Εμπρός. Τι κάνεις;
Καλά. Εσύ πώς είσαι;
Ωραίο αυτό.
Ναι...
Έχω φάει μεσημεριανό.
Πρέπει να πάρει τα χάπια της.
Τι πράγμα;
Τι μπορώ να κάνω γι' αυτό;
Είμαι εδώ στο σπίτι.
Δεν αισθανόμουν καλά. Γι' αυτό δεν έχω βγει.
Τι; Όχι, δεν θα βγω σήμερα. Θα μείνω εδώ.
Εντάξει;
Εντάξει; Όχι, δεν νομίζω.
Σου άρεσε;
Δεν καταλαβαίνω, ειλικρινά.
Πού είσαι;
-Γιατί είσαι εδώ; -Επειδή είμαι μαζί σου.
Γιατί δεν τους λες ότι είσαι μαζί μου;
Δεν θέλω να τις μπλέξω στην ιστορία μας.
Γιατί να τις αναμείξω σε μια κατάσταση που δεν μπορούν να κατανοήσουν;
Γιατί; Για να πουν, "Θεέ μου! Έχεις φιλενάδα;
-Ηλίθιε γέρο"; -Δεν είσαι γέρος.
"Τι σ' έπιασε και βγαίνεις ραντεβού στην ηλικία σου;"
Εκείνες... Εκείνες...
Το ξέρω καλά. Θα με κοροϊδέψουν και...
-Γιατί να τους δώσω την ευκαιρία;
Είμαι κομμάτι της ζωής σου, έτσι;
-Το πιο σημαντικό κομμάτι. -Θέλω να το νιώσω αυτό...
κι αν λες ψέματα στις κόρες σου, δεν το νιώθω.
-Είναι μεγάλες πια, έτσι; -Όχι και τόσο μεγάλες.
Δηλαδή, από οργανική άποψη ναι, αλλά...
Δεν ξέρω αν είναι θέμα γενιάς, αλλά με βλέπουν ως πατέρα τους.
Όχι ως άνθρωπο.
Πάντα εγώ ανησυχούσα για εκείνες.
Εκείνες ποτέ δεν ανησύχησαν για μένα.
Αισθάνομαι μοναξιά.
Και δεν θέλω να...
το ζήσεις αυτό.
Παρακαλώ;
Άνοιξε την πόρτα.
Άνοιξε την κωλόπορτα!
Σκατά!
Αυτή δεν είναι η δική σου πόρτα.
Μα τι... τι κάνεις;
Σκύλα!
-Πόσο χαίρομαι που ήρθες. -Σ' ευχαριστώ που με προσκάλεσες.
-Χρόνια πολλά, αγάπη μου. -Ευχαριστώ, μαμά.
-Θα 'ναι μια υπέροχη χρονιά για σένα. -Ευχαριστώ.
-Θα είναι καταπληκτική. -Εντάξει.
Το αισθάνομαι. Είμαι βέβαιη.
Θα σε βοηθήσω σε οτιδήποτε χρειαστείς.
Ευχαριστώ, μαμά.
-Από δω ο Άρνολντ. -Γεια σου, Άρνολντ.
-Γεια. Χρόνια πολλά. -Ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
-Είσαι πολύ όμορφη. -Ευχαριστώ.
Γεια σου.
-Γεια σου. Τι κάνεις; -Τι κάνεις;
-Καλά, εσύ; -Καλά. Καλά.
-Ωραία είναι, ε; -Ναι. Πόσος καιρός έχει περάσει;
-Τέσσερα... νομίζω. -Τέσσερα χρόνια;
-Πέντε, νομίζω. -Πέντε;
-Ναι. -Τι; Από τότε που χωρίσατε;
Όχι, από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε.
Χωρίσαμε πριν δώδεκα χρόνια.
-Δώδεκα; Αλήθεια; -Ναι. Εσύ θα 'σαι η Φιόνα.
-Γεια. -Γεια.
-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ για τη γνωριμία.
Μα είσαι τόσο όμορφη.
Δεν μου είπες ότι είναι τόσο όμορφη.
Όμορφη. Ειλικρινά.
Είναι όμορφη. Ναι.
-Δεν μας έχεις συστήσει. -Ζητώ συγγνώμη.
Από δω ο φίλος μου Άρνολντ.
Από δω... ο πρώην άνδρας μου.
-Ο Ντάστιν. -Χαίρω πολύ.
-Η γυναίκα του, η Φιόνα. -Χαίρομαι.
Χαίρω πολύ.
Στην υγειά μας.
-Να τα εκατοστίσεις. -Ευχαριστώ.
Χαίρομαι. Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Στην υγειά μας.
Στην εγκυμοσύνη σου.
Δεν το ήξερες;
Όχι, δεν το ήξερα.
-Είσαι έγκυος; -Δεν του το είπες;
-Όχι. -Συγγνώμη.
Αλήθεια; Τι ωραία.
Είναι πρόσφατο, γι' αυτό... Ναι.
-Δεν φαίνεται καθόλου. -Είμαι δέκα εβδομάδων.
-Έχεις αγόρι; -Ναι.
Ωραία.
Είναι στην ίδια ηλικία που ήμουν εγώ.
Ναι;
Θέλεις ξηρούς καρπούς, Άρνολντ;
Ναι, αμέ.
Ευχαριστώ.
-Θέλεις μια ελιά; -Αμέ.
Ευχαριστώ.
-Ελιά; -Ευχαριστώ.
Το μωρό έχει το μέγεθος της ελιάς αυτήν τη στιγμή.
Σοβαρά.
Τι όμορφο σπίτι που έχετε.
Είναι... είναι όμορφο. Μ' αρέσει...
Το περισσότερο είναι γούστο της Ρέιτσελ.
-Πού είναι; -Δεν έχω ιδέα.
Κι εμένα μ' αρέσει. Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ. Μετακομίζουμε σύντομα.
Παιδιά, τι σχέδια έχετε για τα Χριστούγεννα;
Τα γιορτάζετε;
Ούτε καν το σκέφτηκα αυτό.
Θα τα... περάσουμε μαζί.
Φυσικά. Ναι.
Άρνολντ, η μαμά μου λέει ότι έχεις κάτι σαν λούνα παρκ.
-Ναι. Το Βέρτιγκο Παρκ. -Είναι διασκεδαστικό.
-Έχεις παίξει πέιντμπολ; -Όχι, δεν έχω παίξει.
-Είναι αληθινή μπογιά; -Ναι, αληθινή μπογιά, δύο ομάδες.
Είναι κάτι... Είναι κάτι σαν ψεύτικος πόλεμος.
-Ενθουσιάστηκε. -Αλήθεια. Ενθουσιάστηκα.
-Έπαιξες πέιντμπολ; -Σημάδευα στόχους.
Έχει καταπληκτικό σημάδι.
Ναι, πράγματι, μάλιστα.
-Τι έκανες παλιά; -Ήμουν... Ήμουν πεζοναύτης.
Μετά άρχισα να μεταφέρω εξοπλισμό για εκείνους.
Ήσουν αξιωματικός;
Ναι. Φυσικά.
Ώστε, ήσουν στον στρατό.
Ναι, κατατάχθηκα για να πληρώσω τις σπουδές μου.
Έχεις παιδιά;
Δύο κόρες.
-Πόσων χρόνων είναι; -Είκοσι επτά και τριάντα ενός.
-Σαν εμάς, λίγο-πολύ. -Ναι. Είναι...
πολύ διαφορετικές από εσάς.
-Έχεις γίνει παππούς; -Όχι, όχι.
Δεν είναι παντρεμένες;
Όχι, είναι... ελεύθερες.
Πολύ... ελεύθερες.
Τι κάνουν;
Εννοείς, αυτήν τη στιγμή;
Τίποτα. Δεν κάνουν τίποτα.
Η μία συναντήθηκε με φίλο που έχει κατάστημα για κατοικίδια...
και πήγε πολύ καλά, έτσι;
Ναι, πήγε. Ναι.
Έχει τη δυνατότητα να είναι πολύ επικερδές.
Ο κόσμος αγαπάει τα κατοικίδια.
-Σε ποια περιοχή είναι; -Στο Ρεντόντο. Με τη μαμά τους.
Ξέρετε, υψηλά ενοίκια και τέτοια.
Και τι κάνει η μαμά;
Είναι, ξέρεις...
-Καταπληκτικό. -Θέλεις χόρτο;
Όχι. Ευχαριστώ.
Όχι; Δεν καπνίζεις;
Όχι. Δηλαδή, το δοκίμασα πριν καιρό, όμως τώρα...
φοβάμαι ότι θα χάσω τον έλεγχο.
Όχι, μη λες χαζομάρες.
Είσαι σίγουρη;
Ο καθένας αντιδρά διαφορετικά, γι' αυτό επίτρεψέ μου...
Ποιος είναι ο πατέρας του εγγονού μου;
Τον λένε Θίο.
Θίο;
-Θίο, τι; -Βαν Γκογκ.
Δεν έχει σημασία. Είναι Σουηδός.
Σουηδός;
-Ζει εδώ; -Όχι, ζει στη Σουηδία.
-Θα έρθει να ζήσει εδώ; -Όχι, θα μείνει εκεί.
-Πώς έτσι; -Εγώ θα πάω εκεί.
-Φεύγει. -Πας στη Σουηδία;
Ναι.
Εσύ δεν θα πήγαινες; Θα 'θελα να μετακομίσω στη Σουηδία.
-Πότε; -Στις 28.
-Πολύ σύντομα. -Ναι.
Διάβασε στον μπαμπά σου το γράμμα που σου έγραψε.
-E-mail, μαμά. -Εντάξει, το e-mail.
-Διάβασε το e-mail. -Όχι.
Είναι υπέροχος άνδρας. Είναι θαυμάσιος και πιστεύω ότι...
-Πιστεύω ότι θα εγκρίνουμε τον Θίο. -Όχι. Μαμά.
-Γιατί, Άννι; Έλα. -Κόφ' το.
Θα 'ναι καλό για τον μπαμπά σου.
"Το μόνο που θέλω είναι να ζήσω τη ζωή μου μαζί σου.
Ανακάλυψα ότι φύλαξα για σένα την αγάπη στην καρδιά μου.
Το να ζω το μυστήριο της κάθε μέρας μαζί σου...
είναι το πιο δυνατό πράγμα που μπορώ να φανταστώ.
Ίσως να έχω δαμάσει τα μεγαλύτερα κύματα στα πιο βαθιά νερά...
όμως το πιο βαθύ που μπορώ να σκεφτώ είναι να 'μαι μαζί σου."
Πωπώ.
Όλα με κάνουν να κλαίω αυτές τις μέρες. Δεν ξέρω γιατί.
Κοίτα τους δυο τους.
Κοίτα τους δυο γλυκούληδες να τρώνε μήλα.
-Είναι γλυκούληδες. -Αγαπούσες τα μήλα.
Ο κόσμος νόμιζε πως ήσαστε δίδυμα.
-Έμοιαζαν δίδυμα. -Το ξέρω.
Η φωτογραφία του γάμου μας. Ήμαστε τελείως αμήχανοι.
-Ήμαστε αφελείς. -Ήμαστε ερωτευμένοι.
-Ήμαστε πολύ αφελείς. -Ήμαστε ερωτευμένοι.
-Κρατήστε την ψηλά. -Όχι, Πίτερ.
Για ένα δευτερόλεπτο.
Θα κάνουμε ένα γρήγορο...
..."τότε και τώρα."
-Κράτα τη φωτογραφία. -Γρήγορα.
Κάνε γρήγορα. Κάνε γρήγορα, εντάξει;
-Μη μου κόψεις το κεφάλι. -Όχι, όχι.
-Βλέπεις, γελάει. -Ναι.
-Όχι, σταμάτα. -Δείχνετε πιο ευτυχισμένοι τώρα.
-Στείλε μου ένα αντίγραφο. Πίτερ. -Θα το στείλω.
Πίτερ, στείλε μου ένα...
-Κοιτάξτε. -Εντάξει. Ναι, είμαστε ωραίοι.
Ναι, ευχαριστούμε. Κοίτα τον Πίτι με το κολιέ του.
-Κοίτα το κολιέ σου. -Το αγόρασα στην παραλία.
-Αγαπούσε τα κοσμήματα. -Τι γλυκός!
-Για κοίτα! -Ξέρω. Ξέρω. Να και η Άννι.
Είναι η μέρα που τελείωσε το νηπιαγωγείο.
Το ξέρω επειδή θυμάμαι αυτό το φόρεμα.
-Για κοίτα το φόρεμα. -Θυμάμαι το φόρεμα. Χαριτωμένο.
Θεέ μου. Η γαμήλια τούρτα μας.
Για να παντρευτούμε, η τούρτα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη από εμάς.
-Κοίτα εκεί. -Δες το φόρεμα με τις φρίλιες!
-Αυτό... -Ήταν το 1986.
Πολύ αστείο.
-Δεν ήμουν εδώ. -Όχι, είχες φύγει τότε.
Όχι, δεν είχα φύγει.
Έπρεπε να ήμουν εδώ... εδώ.
-Και δεν ήμουν! -Εντάξει. Εντάξει.
Δεν ήμουν εδώ.
Πάμε να φύγουμε. Έλα.
Έλα.
Λοιπόν, ας ηρεμήσουμε.
Μπαμπά, θέλεις λίγο νερό;
Άρνολντ.
Άρνολντ; Είσαι μέσα;
-Ίσως κατέβηκε στο αυτοκίνητό του. -Όχι, μαμά.
-Δεν είναι εδώ. -Δεν είναι.
Τώρα ξυπνήσαμε το μωρό.
Πιστεύεις ότι αρρώστησε;
Ίσως το στομάχι του δεν άντεξε το φαγητό που έφαγε.
Φαινόταν κάπως κομμένος.
-Δεν είναι κάτω. -Θα κοιτάξω το μωρό.
Όχι, όχι, όχι. Εγώ θα πάω.
Εντάξει. Πας εσύ.
Θα του τηλεφωνήσω. Να δω αν θα απαντήσει.
Εντάξει.
Υπάρχει άλλος τρόπος να βγήκε;
Όχι, μόνο από την είσοδο ή την πίσω πόρτα.
-Μια φωτογραφία ήταν. -Το ξέρω.
-Πέρασαν χρόνια. -Ναι.
-Είπες τίποτα, μπαμπά; -Τίποτα. Μπροστά ήσουν.
Άρνολντ, η Γκλόρια είμαι. Τι συνέβη;
Είμαι ακόμα στου Πίτερ και ανησυχώ...
γι' αυτό πάρε για να μου πεις πού είσαι, εντάξει;
Εντάξει, γεια.
Καμιά φορά αισθάνεται άρρωστος.
Έκανε μια επέμβαση πρόσφατα.
Δυσκολεύεται στη χώνεψη.
Έφαγε πολλές ελιές.
Νομίζω ότι θα...
Μάλλον θα...
-Ευχαριστώ. -Εγώ δεν...
-Είμαι σίγουρος ότι θα εμφανιστεί. -Ναι.
Ευχαριστούμε που ήρθατε. Ευχαριστούμε πολύ.
Εντάξει.
Ωραία.
Θα οδηγήσω εγώ.
Δεν απαντάει.
Εντάξει. Πρέπει να πηγαίνω.
Ποιος είναι αυτός ο τύπος, μαμά;
Με ποιον έχεις σχέση;
Άρνολντ; Είμαι απασχολημένη.
Εργάζομαι.
Τι γυρεύεις εδώ;
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Δεν έχω τίποτα να σου πω.
Έχω ανάγκη να με ακούσεις.
Την έχω.
-Ήσουν πολύ αγενής, Άρνολντ! -Γιατί;
Σε παρουσίαζα στην οικογένειά μου...
σε πήγα στα γενέθλια του γιου μου...
-κι εσύ εξαφανίστηκες! -Το ίδιο θα έκανες κι εσύ.
-Δεν ήταν εύκολη κατάσταση. -Σοβαρά;
Αναζητούσα τα μάτια σου ξανά και ξανά.
Εγώ δεν υπήρχα.
-"Ήμαστε ερωτευμένοι." -Έλα τώρα, δεν εννοούσε...
-Πόσες φορές έπρεπε να το πει; -Ήταν μεθυσμένος!
Μ' έκανε να νιώσω ναυτία!
Έκανα εμετό.
Δεν ξέρω πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό.
Τηλεφώνησαν και τα κορίτσια, γι' αυτό...
Φέρσου σαν άνδρας.
Πάρε τα ψεύτικα όπλα σου μαζί σου.
Γκλόρια.
-Όχι. Όχι, Γκλόρια. -Εντάξει, λοιπόν... Εντάξει.
Θα τα κρατήσω.
-Μη φεύγεις. -Θα σε πατήσω.
-Σε παρακαλώ, Γκλόρια! -Άρνολντ, σε παρακαλώ!
-Απομακρύνσου! -Σ' αγαπώ, Γκλόρια!
-Το καταλαβαίνεις; -Απομακρύνσου.
Στάσου! Γκλόρια! Γκλόρια!
Αυτά είναι τα δάχτυλά σου;
Πόσα δάχτυλα;
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Ένα, δύο...
Μόνη και πάλι, φυσικά
Κοιτάζω τα χρόνια τα παλιά
Κι ό,τι άλλο βρίσκεται μπροστά
Θυμάμαι που έκλαψα Όταν τον πατέρα μου έχασα
Δεν έκρυψα τα δάκρυα που έχυσα
Κι όταν ήταν εξήντα πέντε χρονών
Η μητέρα μου που πια δεν είναι δω
Δεν καταλάβαινε γιατί ο μόνος άνδρας
Που αγάπησε ποτέ, έπρεπε να χαθεί
Αφήνοντάς τη ν' αρχίσει πάλι
Με μια τσακισμένη καρδιά
Παρ' όλη την ενθάρρυνσή μου
Δεν ειπώθηκαν λόγια σαν κι αυτά
Κι όταν εκείνη έχασα
Όλη μέρα έκλαιγα κι έκλαιγα
Μόνη και πάλι, φυσικά
Μόνος και πάλι, φυσικά
Μην κλείνετε το μάτι σας.
-Ωραία. -Τι κάνουν τα παιδιά σας;
Πρέπει να 'ναι τεσσάρων κι έξι χρόνων.
Υπομονή. Μη μιλάτε.
Όταν μιλάτε, το μάτι σας κινείται και δεν βλέπω.
Τι; Θα τυφλωθώ;
Όχι, όχι απαραίτητα.
Με τον καιρό, αν δεν το φροντίσετε...
η όρασή σας θα ελαττωθεί...
και θα περιορίσει την καθημερινότητά σας, όπως να οδηγείτε, να μετακινείστε.
Φοβούμαι ότι θα πρέπει να σας γράψω σταγόνες για τα μάτια.
Θα βάζετε στο κάθε μάτι, δύο φορές την ημέρα, εντάξει;
Πόσο καιρό;
Δυστυχώς, για το υπόλοιπο της ζωής σας.
Σε παρακαλώ, πάρε με αν θέλεις να μιλήσεις.
Σ' ευχαριστώ για όλα, Γκλόρια.
Ή στείλε μου e-mail, sms. Όποτε θέλεις.
Θα το κάνω.
Γκλόρια; Αυτά ήρθαν για σένα.
Ευχαριστώ.
Αν κόψεις τα μαλλιά σου ή τους κάνεις κάτι διαφορετικό...
οι άλλοι νομίζουν ότι τα μαλλιά έχουν αλλάξει.
Γι' αυτό δείχνεις διαφορετική.
Δεν προσέχουν όλα τ' άλλα.
Έρχεται η νύφη.
-Είσαι υπέροχη. -Αλήθεια;
-Ναι. -Αλήθεια; Δεν είναι υπερβολικό;
Όχι, όχι. Είναι κάτι ξεχωριστό για τη μεγάλη μέρα...
-αλλά και πάλι είσαι εσύ. -Ναι.
Εντάξει. Ακολουθούν τα μαλλιά μου. Θα επιστρέψω.
Ο γάμος θα είναι υπέροχος.
Είναι τόσο όμορφο κορίτσι.
Με παίρνει κάθε πέντε λεπτά.
Μην απαντήσεις.
Όχι, δεν θ' απαντήσω.
Εμπρός;
Όχι, η Βίκι είμαι.
Είναι στην τουαλέτα.
Θ' αργήσει να βγει.
Ναι.
Εντάξει.
Γεια σου.
Δεν το πιστεύω ότι το 'κανες αυτό.
-Θα σε ξεπροβοδίσω. -Όχι, μαμά.
Θα σε βοηθήσω με τη βαλίτσα, Άννι. Είναι βαριά.
Όχι, μαμά, άσε με εδώ, σε παρακαλώ.
Δεν θα κλάψω.
-Θα σε συνοδεύσω ως την είσοδο. -Μαμά.
Να προσέχεις, εντάξει;
Ναι.
Στείλε μου e-mail όταν φτάσεις για να ξέρω πως είσαι καλά.
Στείλε μου μόνο "Έφτασα".
Ναι, μαμά.
Εντάξει.
-Πρόσεχε τα βιβλία μου. -Θα τα προσέχω.
-Μην τα πουλήσεις. -Δεν θα τα πουλήσω.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Εντάξει.
Εντάξει, μωρό μου. Εντάξει.
Εντάξει.
Εντάξει, εντάξει.
Έλα, έλα.
-Απομακρυνθείτε, παρακαλώ. -Συγγνώμη.
Σκύλα!
Αυτό είσαι!
Μια σκύλα!
Σκύλα, σκύλα, σκύλα!
Ηλίθια σκύλα!
Αυτό είσαι!
Γιατί όλα αυτά, ε;
Γιατί όλα αυτά; Για το τίποτα!
Δεν μου έδωσες τίποτα! Σου έδωσα τα πάντα.
Εσύ την έκανες να με αγαπήσει, έτσι;
Ανάθεμά σε. Μου έπαιξες παιχνίδι.
Ο καφές σας, κυρία.
Άρνολντ;
-Εντάξει, ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Απολαύστε το Βέγκας, κύριε.
Είναι υπέροχο.
Καλωσορίσατε στο Caesar's Palace.
Γεια σας. Έχω κάνει κράτηση.
-Σε ποιο όνομα; -Άρνολντ Τένερ.
Καλωσορίσατε, κ. Τένερ. Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Αγάπη μου;
Γεια σου.
Τι έγινε πάλι;
Είμαι στο... Λείπω από την πόλη. Γιατί;
Τι;
Μα πώς;
Πώς πέρασε μέσα από τζάμι;
Μα τι...
Κόπηκε βαθιά; Είναι βαθύ το κόψιμο;
Λυπάμαι πολύ.
Δεν μπορώ να έρθω. Είμαι απασχολημένος.
Οι γιατροί μπορούν να το φροντίσουν.
Αυτό... Ναι. Ο γιατρός.
Έχω δουλειές, σε παρακαλώ!
Τι έγινε;
Η πρώην γυναίκα μου έπαθε ατύχημα.
Οι κόρες μου με πήραν και...
Η Σούζαν... πέρασε μέσα από μία...
γυάλινη πόρτα. Ήταν...
...πολύ καθαρή. Δεν την είδε.
Έσπασε το γυαλί.
Κόπηκε...
άσχημα, στα πόδια.
Μεγάλη ανοησία...
Είμαι...
Δεν φεύγω.
Θα μείνω μαζί σου.
Δεν θα τους αφήσω να το πάρουν αυτό από μένα.
Δεν θα καταστρέψουν τη ζωή μου.
Θα μείνω εδώ μαζί σου.
Είναι αυτό που εγώ...
Μαζί σου.
Μάλλον πρέπει να επιστρέψουμε.
Γκλόρια.
Γκλόρια, μη φεύγεις.
Κάνεις το σωστό. Όλα θα πάνε καλά.
Σ' ευχαριστώ που το λες αυτό.
Ίσως δεν μπορείς να δεις πόσο δύσκολο είναι αυτό για μένα.
Πώς μπορώ να μη σε βλέπω;
Αφού είσαι μπροστά μου.
Δεν είναι κακό μόνο για εκείνες που εξαρτώνται από σένα τόσο πολύ.
Είναι κακό και για σένα.
Έχεις δικαίωμα στην προσωπική σου ζωή.
Ναι. Το έχω.
Θέλεις να πάμε ένα ταξίδι;
Ένα μεγάλο ταξίδι; Μόνο οι δυο μας.
Θα μπορούσαμε να πάμε στην Ευρώπη ή στην Ισπανία.
-Στην Ισπανία; -Έχεις πάει στην Ισπανία;
-Όχι. -Τότε να πάμε.
Να πάμε στην Ισπανία. Να πάρουμε άδεια δέκα ημέρες και να πάμε για χορό.
Μας αρέσει να χορεύουμε. Να πάμε.
Αύριο μπορεί να πεθάνουμε.
Κλείσ' το, εντάξει;
Θεέ μου.
Εντάξει.
-Στην υγειά μας. -Στην Ισπανία.
Στην Ισπανία.
Επιστρέφω αμέσως. Συγγνώμη.
-Μπορώ να έχω άλλο ένα, παρακαλώ; -Ασφαλώς.
Τα ποντάρω όλα στο 11 ενώ το αγαπημένο νούμερό μου είναι το 22.
-Είναι τα γενέθλιά μου. -Τότε θα τα βάλουμε όλα εκεί.
Πώς σε λένε;
-Γκλόρια. -Εμένα Τζεν. Χαίρω πολύ.
-Χαίρω πολύ. -Για να δούμε πώς θα τα πάμε.
Όχι άλλα στοιχήματα, παρακαλώ.
Μαύρο 22.
Θεέ μου, κερδίσαμε!
-Κέρδισες! -Μπράβο! Συγχαρητήρια!
-Μπράβο σου! -Ευχαριστώ!
Από δω η Γκλόρια, η καινούρια μου φίλη.
Γεια. Μαρκ. Πώς είσαι;
-Καλά. -Ο φίλος μας, ο Τζέρεμι.
-Γεια, χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.
Να συνεχίσουμε.
Δώδεκα; Τα βάζω και σ' αυτό.
Όχι, όχι, όχι!
Όχι, σε παρακαλώ. Όχι.
Δεν έχεις ιδέα. Μην το κάνεις αυτό.
Μην το κάνεις. Μη...
Σοβαρολογώ. Αλήθεια.
Βγάλ' το αυτό. Σε παρακαλώ, βγάλ' το αυτό.
Τέσσερα, ακόμα εδώ.
Πέντε, ορίστε.
Έξι...
Συγγνώμη.
Μπορώ να τηλεφωνήσω στο Λ.Α.;
Ναι, ασφαλώς. Νούμερο;
Οκτώ, ένα, οκτώ...
έξι, ένα, τέσσερα...
πέντε, τρία, δύο, εννέα.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Γκλόρια.
-Έφερα τα πράγματά σου. -Ευχαριστώ, μαμά.
-Θα πληρώσω τα εισιτήρια. -Ήδη τα αγόρασα.
Συγγνώμη.
Πότε πήρες γάτα;
Άφησέ τον.
Μαμά.
Γκλόρια.
Εντάξει.
Εμπρός; Γκλόρια;
Με ακούς;
Πες κάτι, σε παρακαλώ.
Πρέπει να με πιστέψεις, συγγνώμη.
Πρέπει να σώσουμε αυτό που έχουμε.
Γκλόρια.
Γκλόρια!
Όχι. Όχι!
Σ' αγαπάω. Όχι! Όχι!
Με χτύπησες!
Μπαμπά; Μπαμπά;
-Τι έγινε; -Μπαμπά, τι έγινε;
Θεέ μου! Βοήθησέ με να τον σηκώσω!
Ποια νομίζεις πως είσαι, σκύλα!
-Γκλόρια! -Έλα δω, μωρή σκύλα!
Γκλόρια!
Έλα δω, μωρή κοκαλιάρα!
Γκλόρια!
-Γεια. -Γεια.
-Είσαι ένα χάρμα. -Γεια!
Ευχαριστώ, Γκλόρια.
Συγγνώμη που δεν ήρθα στην τελετή.
Δεν πειράζει. Δεν πειράζει.
-Συγχαρητήρια! -Σε ευχαριστώ που ήρθες.
-Γεια! -Γεια.
-Την παντρέψαμε. -Μπράβο σας.
-Γεια σου, Γκλόρια. -Συγγνώμη.
Μην ανησυχείς γι' αυτό, απλά χαίρομαι που ήρθες.
-Κι εγώ. -Ωραία.
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα.
-Φαίνεσαι κάπως παράξενη. -Γεια σου, Βίκι.
Συγγνώμη. Θέλεις να χορέψουμε;
Όχι, ευχαριστώ.
Γκλόρια!
Έλα να χορέψουμε!
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης